Geçen gün D&R'daki bestseller kitaplara bakarken gözüme çarptı bu roman. Orada sayılı Türk romanı vardı ve Türk romanlarını her nedense daha çok sevdiğim için hemen almak istedim. Ayşe Kulin'in daha önce Nefes Nefese adlı romanını okumuş ve etkilenmiştim. Ama içinde savaş geçen bazı bölümlerde sıkıldığımı itiraf etmeliyim. Bu da acaba öyle bir kitap mı diye düşündüm ama kitabın kapağı ve arkasındaki yazı böyle düşünmeme engel oldu.
Eve gelir gelmez hemen okumaya başladım ve bu sabah kitabı bitirdim. İtiraf etmeliyim ki ağladım. Ayşe Kulin çok dokunaklı yazdığı için mi, yoksa içimdeki yaralara, korkulara dokunduğu için mi ağladım bilmiyorum. Ama bildiğim şey, bu bayan yazarımızın aile bağlarını çok güzel kaleme aldığı... Aslında bu kitabın daha önce iki serisi daha varmış. Ama ben bundan haberim olmadan okudum ve anladım. Ama şimdi onları da merak ediyorum.
Nefes Nefese adlı romanında Selva adlı karakter, babasıyla yıllarda görüşmemiş ve daha sonra onu yaşlanmış olarak bulduğunda kitap bitiyordu. Eminim okuyan herkes babasını öyle çökmüş olarak düşünmüştür. Bu kitapta da benzeri durumlar var. Henüz okumamış olanlar için ne olduğunu anlatmayıp, kitabın dilinden bahsetmek istiyorum. Her zamanki gibi akıcı ve sade yazmış Ayşe Kulin. Bölüm bölüm yazılmış bir kitap, her bölümün başında bir resim ve bir başlık var. Resme baktığınızda olayın nerede nasıl geçeceği hakkında bilgi sahibi olabiliyorsunuz.
Bu kitapla ilgili yaşadığım ilginç olay da şöyle: Kitapta Urla yolları tasvir edilmiş ve gözümden canlandı o yollar. Senelerdir ilk defa Urla yolundan geçtim iki gün önce şans eseri ve birden roman aklıma geldi. Tam da hayal ettiğim gibiydi. Bir tuhaf hissettim kendimi, romanın içindeymiş gibi...
Kısacası, bir çırpıda bitirebileceğiniz bir kitap. Ve eğer siz de ailenize bazen çok kızıyor, ama onları bir o kadar da seviyorsanız eminim duygulanacaksınız...
Yorumlar
Yorum Gönder